Genel Tanıtım

Yerel’de aktif – Ülke’de yerleşik

Almanya Alevi Birlikleri Federasyonu, AABF, (almanca: Die Alevitische Gemeinde Deutschland) Almanya’da yaşamakta olan Alevilerin tek çatı örgütü olup, Almanya çapında 130 yerel örgütü temsilen toplam 100.000 kişilik bir üye sayısına  sahiptir.

Aleviler, Alevi İnancına mensup yaklaşık 500.000- 800.000 kişiyle, Almanya’da Hristiyan ve Müslümanlardan sonra, üçüncü büyük inanç grubunu oluşturmaktadır. 

Almanya Alevi Birlikleri Federasyonu, Almanya Anayasası 7. Maddesi, 3. Fıkrasına göre tanınmış bir inanç kurumudur. Federal Hükümetin bir organizasyonu olan İslam  Konferansı ve Uyum Zirvesine üye olup, burada üye örgütlerinin sorunlarını dile getirmektedirler.
Bir çok örgüte kıyasla, Almanya Alevi Birlikleri Federasyonu, Almanya’ya özgü bir oluşumdur.Türkiye’de  herhangi bir öncü kurumu olmadan kurulmuştur.

Almanya Alevi Birliklerinin Almanya’daki en büyük kazanımları, Alevi İnancının ve Alevi Öğretisinin yaşadığı Rönesans ve bu arada 8 Eyalette okutulmaya başlanan Alevilik İnanç dersleri olmuştur.

Almanya Alevi Birliklerinin kamu yararına hizmet veren bir kurum olarak tanınması gibi, Alevilik İnanç Ögretisinin, Almanya Üniversitelerinde, araştırmaya değer ögretiler kapsamına alınması, Kurumumuzun  politik hedeflerinin en önemlilerinden birini oluşturmaktadır.

Almanya Alevi Birlikleri Federasyonu, Avrupa Alevi Birliği’nin bir üyesidir.

Almanya Alevi Birlikleri Federasyonunun temel çalışma alanlarının başlıcaları şunlardır:

  • Almanya’da ve Türkiye’de Aleviliğin yeniden canlandırılması
  • Alevi Öğretisinin basımı ve yayınlanması çalışmaları
  • Dinler arası Diyalogun ve işbirliğinin desteklenmesi
  • Politikacılara ve topluma danışmanlık çalışmaları
  • Bir anma- ve hatırlama kültürünün yerleştirilmesi
  • Ayrımcılığa karşı ve İnsan hakları konusunda eğitim çalışmaları
  • Demokratik biliçlendirmeyi destekleme ve güçlendirme çalışmaları
  • Göçmen kurum ve kuruluşlarının profesyonelleştirilmesi ve kalitenin artırılması
  • Almanya ve Avrupa’daki Türkiye kökenli etnik ve kültürel ve dini gruplar arasında diyalog ve işbirliğinin geliştirilmesi.
  • Duyarlılık, eğitim ve bilgilendirme çalışmaları